ကိုယ်နဲ့ ကိုယ်ချစ်ေသာမမမိုး
- သူရဿဝါ -
မမမိုးကို ကိုယ်ချစ်တယ်။
မမမိုး ကိုယ့်ဘဝထဲကို စြပီးဝင်ေရာက် လာကတည်းကပါပဲ။ ြပီးခဲ့တဲ့ နှစ်လေကျာ် ေလာက်မှာ
မမမိုးနဲ့ ကိုယ် စတင် ေတွ့ဆံုခဲ့တယ်။ ကိုယ်တို့ စတင် ေတွ့ဆံု မှုဟာ သာမာန် အြဖစ်အပျက်ထဲက
နည်းနည်းေတာ့ ကွဲြပားခွဲထွက် ေနခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်နဲ့ မမမိုးဟာ ေဆးရံုတစ်ခုမှာ စတင် ေတွ့ဆံုခဲ့တယ်။
မမမိုး ငိုေနတယ်။ ကိုယ့် သူငယ်ချင်း နှစ်ေယာက်နဲ့ အတူ မမမိုး အတူတူရှိေနခဲ့ တာပါ။ ငိုေြကွးေနတဲ့
မမမိုးကို စေတွ့ေတွ့ချင်း မှာပဲ ကိုယ်ဟာ မမမိုးကို သိပ်ချစ်သွား ခဲ့တယ်။ ဒါေပမဲ့ မမမိုးဟာ
ကိုယ် ဘယ်သူလဲ မသိသလို ကိုယ်လည်း မမမိုးကို စကားေြပာခွင့် မရှိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီ ေနာက်ပိုင်းမှာ
ရက် အနည်းငယ်ေလာက် မမမိုးနဲ့ ကိုယ်နဲ့ ကွဲကွာသွားခဲ့တယ်။
အဲဒီ ရက်အနည်းငယ် အြပီးမှာေတာ့
ကိုယ်ဟာ ကံေကာင်းေထာက်မစွာပဲ ေန့စဉ် ရက်ဆက် ဆိုသလို မမမိုးနဲ့ တစ်ေနရာ တည်းမှာ အချိန်ြပည့်နီးပါး
အတူတူ ရှိခွင့်ရခဲ့တယ်။ ကိုယ့် သူငယ်ချင်း နှစ်ေယာက်နဲ့အတူ မမမိုးဟာ သူငယ်ချင်းေတွ
ဆံုေတွ့ ေနထိုင်ေလ့ ရှိြကတဲ့ အေဆာက်အဦး တစ်ခုထဲမှာ လာေရာက် ေနထိုင် ခဲ့တာပါ။ မမမိုးရဲ့
ဟန်ပန်ေတွ၊ ြပံုးရယ်ပံု ေတွဟာ ကိုယ့်စိတ်ထဲ လိပ်ြပာေလးလို ပျံဝဲေနခဲ့တယ်။ ကိုယ်ဟာ အခွင့်သင့်တိုင်း၊
အခွင့် သာတိုင်း မမမိုးအနားမှာ မေယာင်မလည် လုပ်ေနတတ်တယ်။ မမမိုးဟာ ကိုယ့်ကို ရင်ခုန်
ေအာင် သိပ်လုပ်တာပဲ။ တစ်ခါတေလမှာ မမမိုးဟာ ကိုယ့်ကို စကားေြပာမလို ဟန်လုပ်တယ်။ ဒါေပမဲ့
မေြပာဘူး။ အခုထိ မမမိုးဆီက ကိုယ့်ကို တိုက်ရိုက်ရည်ရွယ်တဲ့ စကားသံကို အခုထိ မြကားရေသးတာ
ကိုယ်သိပ်ဝမ်းနည်းပါတယ်။ တချို့အချိန်ေတွမှာ မမမိုး အိပ်ေပျာ်ေနရာ အနား ကိုယ်သွားြပီး
မမမိုးကို ချစ်ြမတ်နိုးမှုအြပည့်နဲ့ ြကည့်မိတယ်။ ေသချာပါတယ်.. မမမိုးကို ကိုယ်သိပ်ချစ်တာပဲ။
ပါးကေလးေဖာင်း၊ နှုတ်ခမ်းကေလးေထာ်ြပီး အိပ်ေပျာ်ေနရှာတဲ့ မမမိုးဟာ တကယ် အြပစ်ကင်း ေနတတ်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မျိုးမှာ မမမိုးကို ကိုယ်အြမဲတမ်း သတိ လက်လွတ် ေငးြကည့်ေနမိြမဲပါပဲ။
