ေမာင်ဝါဝါနှင့် ဆိုင်းယင့်စ်တဖစ် စစ်, မစစ်

ေမာင်ဝါဝါနှင့် ဆိုင်းယင့်စ်တဖစ် စစ်, မစစ်

- သူရဿဝါ -

လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ဝန်းကျင်ေလာက်မှာ ဆယ်တန်း ေအာင်ခဲ့တဲ့ ေကျာင်းသားေလး ေမာင်ဝါဝါဟာ ဧရာဝတီတိုင်း၊ ဝါးခယ်မြမို့မှာ ဂျီတီအိုင် တက်ခွင့်ရခဲ့တယ်။ မိဘအုပ်ထိန်းမှု ေအာက်ကေန ပထမဆံုး ကင်းကွာခွင့် ရခဲ့တာေရာ၊ အေဆာင်ေန ေကျာင်းသားဘဝ ထံုးစံ အရေရာ၊ ဂျီတီအိုင် ေကျာင်းသား ြဖစ်ေနတာေရာေြကာင့် ေမာင်ဝါဝါလည်း ပိုက်ဆံြပတ်တဲ့ အချိန်တချို့မှာ ဂျီတီအိုင် ေကျာင်းသားေတွ ြကံုေနကျ ြဖစ်တဲ့ Scientific Calculator ကို ေပါင်နှံြပီး သံုးစွဲရတဲ့ ဘဝနဲ့ မလွတ်ကင်း ခဲ့ပါဘူး။ ေမာင်ဝါဝါတို့ အေဆာင်က ေကျာင်းသားေတွ ေပါင်ေနကျြဖစ်တဲ့ အေပါင်ဆိုင်က ေကျာင်းကိုသွားတဲ့ လမ်းတစ်ဝက်ေလာက်မှာ ရှိတဲ့ အေပါင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ပဲ ြဖစ်ပါတယ်။ အသက် (၄၅)နှစ်ေလာက်လို့ ခန့်မှန်းရတဲ့ အန်တီြကီး တစ်ေယာက် အြမဲတမ်းရှိတယ်။ သူ့ဆိုင်ထဲ ဝင်လိုက်ရင် အထဲမှာ ဝါးခယ်မ ဂျီတီအိုင် ေကျာင်းသားများရဲ့ ေကာင်းမှုအစုစုြဖစ်တဲ့ စက်ဘီးေတွ၊ ဆုိင်ကယ်ေတွ၊ Scientific Calculator ဆိုတာ ေတာင်လို ပံုေနစြမဲပါပဲ။

ေမာင်ဝါဝါတို့ ဂျီတီအိုင် ေကျာင်းသားဘဝ အစမှာ Scientific Calculator တစ်လံုးရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ေသာင်းနှစ်ေထာင်ကျပ် ရှိပါတယ်။ ပိုက်ဆံြပတ်လို့ ကယ်ကူေလတာ သွားေပါင်ြပီ ဆိုရင် မူရင်းတန်ဖိုးရဲ့ သံုးပံုတစ်ပံုြဖစ်တဲ့ ေလးေထာင်ကျပ် ရပါတယ်။ အြပတ်ေရာင်းမယ်ဆိုရင် ငါးေထာင်၊ ေြခာက်ေထာင် ေလာက် ရတယ်။ ေမာင်ဝါဝါတို့ရဲ့ ကယ်ကူေလတာေလးေတွဟာ အဲဒီအေဆာင်မှာ တစ်လတန်သည်၊ နှစ်လတန်သည် သွားေနလိုက်၊ စာေမးပွဲနီးရင် ေမာင်ဝါဝါ တို့ဆီ ြပန်ေရာက်လာလိုက်နဲ့ ချာလပတ် လည်ေနခဲ့ရှာတာေပါ့။ တစ်ေခါက်ကျေတာ့ ေကျာင်း ပိတ်ရက် ဝါးခယ်မကေန ရန်ကုန်ကို ြပန်တဲ့အချိန်မှာ အဲဒီ ကယ်ကူေလတာနဲ့ ပတ်သက်ြပီး အေပါင်ဆိုင်ကို ရိုက်စားလုပ်နုိင်မယ့် အခွင့်အေရးတစ်ခု ရလာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအရွယ်တုန်း ကေတာ့ ေနာက်ချင် ေြပာင်ချင်စိတ်ရယ်၊ အရွယ်တူ ေကျာင်းသား လူငယ်ေတွ ြကားမှာ “ငါ ဒီလို လုပ်နုိင်တယ်ကွ.. ေတွ့လား” လို့ ြပန်ြပီး ြကွားဝါချင်စိတ်ရယ်ကလွဲြပီး တရားတာေတွ၊ မတရား တာေတွ မသိခဲ့ဘူးေပါ့။

ေမာင်ဝါဝါနှင့် ဆုေတာ်ေငွ

ေမာင်ဝါဝါနှင့် ဆုေတာ်ေငွ

- သူရဿဝါ -

ေမာင်ဝါဝါတို့ စုဘူး အြငိမ့်အဖွဲ့က အခုလိုမျိုး အနုပညာ ေလာကထဲ မေရာက်ခင် အေပျာ်တမ်းအဖွဲ့ ဘဝမှာကတည်းက ပရဟိတပွဲမျိုးေတွ (ကိုယ့်ကို ရံုသွင်းြပီး လက်မှတ် ေရာင်းစား တာမျိုး မဟုတ်တဲ့ ပွဲမျိုးေတွ) မှာ ညေြကး မယူဘဲ အနုပညာဒါန အေနနဲ့ ကေလ့ ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလို ပွဲေတွထဲကမှ ေမာင်ဝါဝါ တို့အဖွဲ့ နှစ်တိုင်း ဇန်နဝါရီလမှာ ကြဖစ်တဲ့ ပွဲတစ်ပွဲ ရှိပါတယ်။ ေမာင်ဝါဝါ တို့ရဲ့ Suboo Multi Social Network အေနနဲ့ ေကျာင်းေဆာက် လှူဒါန်း ထားတဲ့ အလိုင်နီ ေကျာင်းပွဲပါပဲ။ ပဲခူးတိုင်း၊ အင်းတေကာ်ြမို့နယ်၊ အလိုင်နီဆည် ေအာက်မှာရှိတဲ့ ေအာင်သိဒ္ဓိ ေကျာင်းေလးဟာ အရင်ကဆို ဘုန်းေတာ်ြကီးသင် ပညာေရး ေကျာင်းတစ်ေကျာင်း ြဖစ်ပါတယ်။ အဲဒီ ေကျာင်းကို ေမာင်ဝါဝါ တို့က တိုးချဲ့ ေဆာက်လုပ် လှူဒါန်း ခဲ့ြပီးေတာ့ နှစ်စဉ် ဆုေပးပွဲ အချိန်ဆိုရင် အြငိမ့်ပွဲနဲ့ ေဖျာ်ေြဖပါတယ်။ အဲဒီနားက ရွာနီး ချုပ်စပ် အကုန် လာြကည့် ြကတာေပါ့။ အရမ်းကို ရိုးသားတဲ့ ကရင်ရွာ ေတွထဲက ရွာသူ ရွာသား ပရိသတ် ေတွပါ။

အဲဒီမှာ အြငိမ့်ပွဲ စီစဉ်ြပီဆိုရင် ေမာင်ဝါဝါ တို့က အြငိမ့်မကခင် အရင်ဆံုး သီချင်းေတွ ဆိုေပးတယ်။ ြပီးရင် ဟာသြပဇာတ် ကေပးတယ်။ ြပီးေတာ့မှ အြငိမ့် ကေပးြပီး ပွဲသိမ်းပါတယ်။ အရမ်းကို အားေပးြကတဲ့ ပရိသတ်ေတွကို ကြပရတာ ဆိုေတာ့ အလိုင်နီပွဲ ကတိုင်း ေမာင်ဝါဝါတုိ့ ေပျာ်ပါတယ်။ ေြမြကီးေပါ်မှာ ဂုန်နီအိတ် ခင်းထိုင်ြပီးေတာ့၊ ေအးလွန်းတဲ့ ြကားက ပွဲြကည့်ချင်လို့ ဒူးေခါင်းြကီး ေတွေထာင်၊ ဒူးေခါင်း ြကားထဲ ဦးေခါင်း ထည့်ြပီးေတာ့၊ ေြပာင်းဖူးဖက် ေဆးလိပ်ြကီးေတွ ဖွာြပီးေတာ့ တုန်တုန်ယင်ယင် ြကည့်ြကတဲ့၊ သိပ်ရိုးသားြပီး သိပ်ချစ်ဖို့ ေကာင်းတဲ့ ပရိသတ်ပါပဲ။ ဆိုြပတာ၊ ကြပတာကို မြကိုက်လည်း သံေသး သံေြကာင် မေအာ်ဟစ် ြကရှာသလို ဆိုတာ ကတာ ြကိုက်လို့လည်း ြမို့ပရိသတ်လို စင်ေပါ်တက် ဆုေငွ ချရ ေကာင်းမှန်း မသိြကပါဘူး။ ေမာင်ဝါဝါ တို့ကလည်း ဒီပရိသတ် အေြကာင်း သိေတာ့ ဆုေငွ မေတာင်းရက်ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တစ်နှစ်ေတာ့ ေမာင်ဝါဝါ ဆုေတာ်ေငွ ရပါတယ်။

အချစ်ေမတ္တာေြဗာက်အိုး

အချစ်ေမတ္တာေြဗာက်အိုး

- သူရဿဝါ -

ကျွန်ေတာ် ငယ်ငယ်ကတည်းက သီတင်းကျွတ်ဆို ေြဗာက်အိုးေဖာက်တဲ့ ေကာင်ေတွကို သိပ်မုန်းတယ်။ သူများတကာ လန့်ေအာင် ထိတ်ေအာင် လုပ်ြပီး၊ အဲဒီလို သူများ လန့်တာကို ြကည့်ြပီးမှ ကိုယ့်ေပျာ်ရွှင်မှုကို တည်ေဆာက်ချင်တဲ့ ေကာင်ေတွပဲလို့ သေဘာထားြပီး သိပ် အထင်ေသးတာ။ ကျွန်ေတာ် ကိုယ်တိုင်လည်း ေြဗာက်အိုး မေဖာက်ဘူး။

ကိုးတန်းနှစ်မှာ ကျွန်ေတာ် ရပ်ကွက်ထဲ ကျူရှင်တက်ေတာ့ ကျူရှင်မှာ ကျွန်ေတာ်က လူေအး။ အခုလို ေြပာင်ေြပာင် ေနာက်ေနာက်လည်း မရှိဘူး။ အတန်း ေရှ့မှာ ေကာင်မေလး ေတွနဲ့ အတင်း လုထိုင်ြပီး ဆရာမ စာေမး ရင်ေတာင် ေကာင်မေလး ေတွထက် ဦးေအာင် ထထေြဖလို့ ေကာင်မေလး ေတွက ေသာက်ြမင်ကပ်တယ်။ ဒါေပမဲ့ ေယာကျာ်းေလး အေတာ် များများကျ သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက် မေတွ့တဲ့ေကာင်၊ ေအးတဲ့ေကာင်မို့ ကျွန်ေတာ့်ကို ခင်ြကတာ များတယ်။ ဒါေပမဲ့ ကျွန်ေတာ်က တစ်ေယာက် တည်းေနတာ။ သူတို့ ကျွန်ေတာ့်ကို ခင်လား မခင်လားလည်း မသိဘူး။

စာေရးဆရာေလာင်းရဲ့ ရင်ထဲကရာသီ

စာေရးဆရာေလာင်းရဲ့ ရင်ထဲကရာသီ

- သူရဿဝါ -

ကျွန်ေတာ် ခပ်ငယ်ငယ် အရွယ် ကတည်းက “ြကီးလာရင် စာေရးဆရာ ြဖစ်မယ့်ေကာင်” လို့ ကျွန်ေတာ့် အေမမှာ သံသယ ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

တစ်ေန့ မှာေပါ့။ ကျွန်ေတာ် ေလးတန်း အရွယ်ေလာက်၊ အသက် ကေတာ့ [၁၀] နှစ်သား ေလာက် ြဖစ်မယ် ထင်တယ်။ ကျွန်ေတာ် ကေတာ့ အဲဒီေန့က အေြကာင်း မမှတ်မိ ေတာ့ပါဘူး။ ကျွန်ေတာ့် အေမ ကေတာ့ မှတ်မိသလို၊ သူ သတိရ တိုင်းလည်း ြပန်ြပန်ေြပာြပီး ရယ်ေန တတ်တယ်။ ညဖက် ထမင်းစားြပီးေတာ့ အေမနဲ့ ကျွန်ေတာ် လမ်းထိပ်ကို လမ်းေလှျာက် ထွက်ြက တယ်တဲ့။ ေဆာင်းတွင်း ြကီးပါ။ အေမက အေနွးထည်နဲ့။ ကျွန်ေတာ် ကေတာ့ အကျင်္ီ လက်ြပတ် ကေလးနဲ့ ပါတဲ့။ လမ်းေပါ် ေလှျာက်ေနရင်းကျမှ အေမက ကျွန်ေတာ် အေနွးထည် ဝတ်မလာ တာကို သတိထားမိြပီး ကျွန်ေတာ့်ကို ေြပာတယ်တဲ့။