မမရဲ့အမဲလိုက်ရာသီထဲမှာ ကျွန်တော်ကျန်ရစ်ခဲ့

- ၁ -
ဒဏ်ရာတွေရွာချသွားတဲ့ မိုးရာသီကတော့ ပြီးခဲ့ပါပြီ
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်မရောက်သေးဘူး မမ။
ကျွန်တော် အခုထိ လမ်းငါးဆယ်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာထိုင်တုန်း
မိုးကောင်းမှတ်တိုင်မှာဆင်းလာတတ်တဲ့ ဖိုင်တွဲအပြာရောင်လေးကိုစောင့်တုန်း
မြေနီလမ်းလေးထဲမှာ မမရဲ့ခြေရာတွေကိုရှာနေမိတုန်း
နဂါးဖြစ်ချင်ခဲ့တဲ့ ခပ်ရူးရူးရေမြွေတစ်ကောင်ဟာ ကျွန်တော်ပါ မမ။

- ၂ -
တချို့က လွမ်းစရာရှိရင်နာစရာနဲ့ဖြေကြတယ်တဲ့
ကျွန်တော့်မှာတော့ နာစရာတွေကိုဖြေရမယ့်အလွမ်းတောင်
မိုးကြိုးမှန်ထားခဲ့တာပါ။
သေခါနီးလူတစ်ယောက်ရဲ့အတွေးကို ကျွန်တော်မသိပေမယ့်
နာတာရှည်လူမမာရဲ့ မျှော်လင့်ချက်သေနေတဲ့ မျက်လုံးမျိုးတွေကိုတော့
ကျွန်တော် ရင်းနှီးနေခဲ့ပါရဲ့
နှစ်ရှည်လများ နေကြတ်ချိန်တွေပါပဲ မမ။

ခုတလော ကြယ်တွေ ခဏခဏကြွေတယ်

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ကျွန်တော်ဟာ ခင်ဗျားမျက်ဝန်းတွေက စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့
ဘေးထွက်ပစ္စည်းတစ်မျိုးပါ။
အဲဒီလို ခပ်ရိုင်းရိုင်းအကြည့်တွေထဲ
အငုံ့စိတ်တပွေ့တပိုက်နဲ့ ကျွန်တော် နာလန်မထူနိုင်ဘူး။

အခုတလော ကြယ်တွေ ခဏခဏကြွေတယ်။
မရယ်လိုက်ပါနဲ့လား မမရယ်
ကျွန်တော်က ခင်ဗျားလှောင်ရယ်သံတွေကိုတောင်
ကောက်ရိုးတစ်မျှင်လို တယုတယခိုတွဲ
ဝေးရတော့မယ့်နေ့ မတိုင်ခင်အထိ ဆွဲဆန့်ထားချင်ခဲ့တာပါ။