ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ်နှင့် အသည်းကွဲခရေ

ကျွန်တော် သိပ်ကြိုက်တဲ့ ကဗျာလေး တစ်ပုဒ် အကြောင်း ပြောချင် ပါတယ်။ ဆရာကြီး မင်းသုဝဏ်ရဲ့ ကဗျာလေးပါ။ ရိုးရိုးတမ်းတမ်း ဖတ်ရင်တော့ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ သာမာန် လေးချိုး ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ပုဒ်လုံးကို သေချာဖတ်ပြီး စကားလုံး တစ်လုံးချင်း၊ တစ်ပိုဒ်ချင်း တွေးကြည့်ရင် သိပ်ကို ရသမြောက်တဲ့၊ လှပတဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ် ဆိုတာ တွေ့နိုင် ပါတယ်။ ကဗျာ လေးကို ဖတ်ကြည့်ပါဦး။ အားလုံးလည်း ဖတ်ဖူးကြမယ် ထင်ပါတယ်။

 

လယ်တောကအပြန်
ပန်ချင်တယ် ခရေဖူးဆိုလို့
မောင်ခူးကာပေး
မနက်တုန်းဆီက
ကျော့ထုံးကိုမောင်မြင်တော့
သူ့ဆံပင်နှင်းဆီပွင့်တွေနှင့်
ဂုဏ်တင့်တယ်လေး။

မြီးကောင်ပေါက်လေး အကြောင်း

ကြိုက်နှစ်သက်မိတဲ့ ကဗျာတွေ ထဲကမှ ဒီတခါ ကဗျာဆရာမ Carolyn Cahalan ရဲ့ Sixteen ဆိုတဲ့ ကဗျာလေးကို ပြန်ပြီး တင်ပြပါမယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီကဗျာအပေါ် ထင်မြင်ချက်နဲ့ ကဗျာ အကြောင်းကို ကျွန်တော် ချဉ်းကပ် မိတဲ့အတိုင်း ရေးပါ့မယ်။ ခုလောလောဆယ် ကဗျာလေးကို အရင် ဖတ်ကြည့် ရအောင်ပါ။

 

SIXTEEN

Sees and laughs,
Listens and sighs,
Sleeps and eats,
Aches and cries,
Babbles and thinks,
Loves and hates,
Stretchs, lives
And hopefully waits.

ရတုကဗျာအကြောင်း

ဒီတခါတော့ ကာရန်မဲ့ ကဗျာတွေ၊ မော်ဒန် ကဗျာတွေ ကြားထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း အသက်ရှူ ကြပ်လာရှာတဲ့ ရိုးရာကဗျာလေး အကြောင်း ပြောချင်ပါတယ်။ ရတုကဗျာ အမျိုးအစား အကြောင်းပါ။ တကယ်တော့ ရတုကဗျာရဲ့ သက်တမ်းဟာ အတော်ကို ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အင်းဝ ခေတ်ကနေ စပြီး ကျော်ကြားလာ ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခုဆိုရင် ရတု ကဗျာဟာ တခြား ရိုးရာ ကဗျာတွေ နည်းတူပဲ တိမ်မြုပ် လာပါပြီ။ ရေးတဲ့သူလည်း ရှားလာပါပြီ။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော်က ပြန်ပြီး အဲဒီ ရတုကဗျာ အကြောင်း ဗဟုသုတ ရအောင် ပြန်ပြောချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပြောတဲ့ အချက်အလက် ထဲမှာ အမှားပါ သွားရင်လည်း သိတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ပြန်ပြင်ပေး စေချင်ပါတယ်။

ရတုဆိုတဲ့ စကားဟာ သက္ကတ ဘာသာစကား ဖြစ်တဲ့ “ရိတု” ကနေ ဆင်းသက် လာတာပါ။ “အခါရာသီ” ဆိုတဲ့ အနက် အဓိပ္ပာယ် ရပါတယ်။ အခါရာသီနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းတွေကို ရေးကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း မှာတော့ ရေးသားသူ တွေက အလွမ်းအဆွေး တွေကိုပါ ထည့်သွင်း ရေးသားလာ ကြပါတယ်။ အင်းဝခေတ် စာဆို ရှင်မဟာ ရဌသာရတို့၊ ရှင်မဟာ သီလဝံသတို့၊ ရှင်တေ‌ဇောသာရ တို့ဟာ ရတုကဗျာနဲ့ ကျော်ကြား လာကြတဲ့ ရဟန်း စာဆိုတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။