“ခင္ဗ်ားတို႔က်ဳပ္တို႔နဲ႔ အျမန္ယာဥ္ေပၚက တန္းေတြကြင္းေတြ”
ေ႐ွ႕တည့္တည့္မွာေတြ႕ေနရတာ ထမီတန္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သားေရကြင္းပဲျဖစ္ျဖစ္
လက္လွမ္းမွီရာ တန္းေတြ၊ ကြင္းေတြကိုသာ အေလာသံုးဆယ္ ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္
ဝူးခနဲထြက္ၿပီ
စပယ္ယာ - အတြယ္အတာပါတယ္၊ ဘယ္ညာပါတယ္ဆရာ
ျပန္အမ္းခါနီးမွ အတိတ္ေမ့ေနတဲ့အေၾကြနဲ႔ လက္ထဲခ်ိဳးထားတဲ့ေငြအထပ္လိုက္
ေနာက္ၿပီး အကုသိုလ္အထပ္လိုက္
အတန္ႀကီးေတြမလိုဘူး၊ တိုင္ႀကီးေတြလြတ္ေတာ့မယ္
ကားကြက္အစိပ္အက်ဲ .. မနက္ကတည္းက လြဲေနပါတယ္ဆိုမွ
တိုင္ေစ့၊ လူေစ့၊ ခရီးသည္မ်ားလည္း ဒုကၡေတြေန႔ေစ့လေစ့နဲ႔
ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ဒီမွာပဲထိုင္မယ္ဆရာ ဒီမွာပဲေသာင္မယ္ဆရာ
အခုထြက္မယ္ ေတာ္ၾကာထြက္မယ္ .. ဒီလိုနဲ႔ ေန႔ေ႐ႊ႕ညေ႐ႊ႕
ဒါေတာင္ အံုနာေၾကးမျပည့္ေသးတာခက္တယ္
“ဘဝမွာအိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြေနာက္က်မွာစိုး” နဲ႔ ဟိုနားဒီနား ႏွစ္ရာတန္ လူေခၚသံနဲ႔
တည့္တည့္ႀကီးတိုးေတာ့ ဒါ .. “အထူး” ပဲလို႔ အသိအမွတ္ျပဳရ
စပယ္ယာ - ေသာကပဲ … L ဆိုင္းဇီေရာ၊ LCD ေရာ ပိတ္ထားလိုက္
နဂါးနီေရာ ဘရဏီေရာ ပိတ္ထားလိုက္
ဆိုေတာ့ …
ဒါ “အထူး” ပဲလို႔ အသိအမွတ္ျပဳရ
ငါးပူးက ပူးပူးကပ္ကပ္ပါလာၿပီ အီၾကာေကြးလည္း တျဖည္းျဖည္းနီးလာၿပီ
ထုတ္ .. ဆရာ၊ ကားေလးေက်ာ္ၿပီးရင္ ဆိုင္းဘုတ္ေနာက္က လိုက္ထုတ္
ခပ္သြက္သြက္ “သုတ္” မယ္
နားထင္နားကို က်ည္ဆန္ေတြ ျဖတ္ေျပးလာသလိုသေဘာထားၿပီး
ေခါင္းေလးေတြ ခဏငံု႔ထားေပးပါ လွည့္ကင္း႐ွိတယ္၊ ဂိတ္မွဴး႐ွိတယ္
ဒါလည္း ေန႔ဖို႔ညစာပဲ၊ သမုဒၵရာဝမ္းတစ္ထြာပဲ
ညာဖက္ျခမ္းမွာ သံုးေယာက္ျပည့္ေအာင္ထိုင္မွ၊
ေနာက္ဆံုးေလးေယာက္တန္းမွာ ေျခာက္ေယာက္ျပည့္ေအာင္ထိုင္မွ၊
လိုအပ္ရင္ ဘရိတ္သံုးေပးမွ၊ လိုအပ္ရင္ မွတ္တိုင္ေက်ာ္ရပ္မွ၊
စပယ္ယာ ကားသမား တစ္ဝမ္းတစ္ခါးလွတာ
ဒီလိုနဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔ ေတြ႕သမွ် မွီသမွ် တန္းေတြ၊ ကြင္းေတြမွာ
ေရနစ္တုန္းက ေကာက္႐ိုးမွ်င္ေလးလို တြဲလြဲခိုထားရတာေတြ၊
ပုဆိုးမႏိုင္ ပုဝါမႏိုင္ အလွခ်င္းၿပိဳင္ရတာေတြ၊
ဓါတ္ေငြ႕ေလာင္စာကားကို တိုက္ေလယာဥ္အျဖစ္ေမြးစားၿပီး စီးေနရတာေတြ၊
အႏၱရာယ္ကင္းဂါထာကို သက္ေစ့ေပါင္းမ်ားစြာ ေရ႐ြတ္ေနရတာေတြ၊
ဒီလိုနဲ႔ ….
ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တုိ႔ ႐ံုးအသြား အိမ္အျပန္လမ္း အျမန္ယာဥ္ႀကီးေတြေပၚမွာ
ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် လူ႔အခြင့္အေရး ဆံုး႐ံႈးေပးေနရတာေတြ ….. ။ ။
သူရႆဝါ
ဇူလိုင္ ၉ ရက္ ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္
No comments:
Post a Comment